* Info

* Tematy

* Filmy

* Muzyka

* Kącik dla dzieci

* Kluby

* Informacje

Sancte Michael Archangele, defende nos in proelio; contra nequitiam et insidias diaboli esto praesidium. Imperet illi Deus, supplices deprecamur: tuque, Princeps militiae Caelestis, satanam aliosque spiritus malignos, qui ad perditionem animarum pervagantur in mundo, divina virtute in infernum detrude. Amen.

Autor Wątek: Karol Szymanowski - Stabat mater  (Przeczytany 2069 razy)

Offline marylaossowska

  • Maryla
  • ******
  • Wiadomości: 2294
Karol Szymanowski - Stabat mater
« dnia: Kwiecień 10, 2014, 05:26:44 »
__Karol Szymanowski napisał Stabat Mater w latach 1925-1926 na sopran, alt, baryton, chór mieszany i orkiestrę, wykorzystując polskie tłumaczenie Stabat Mater Czesława Jankowskiego (1865-1935). Jest to pierwsza kompozycja Szymanowskiego wykorzystująca tekst liturgiczny. Utwór został wykonany po raz pierwszy 11 stycznia 1929 w Warszawie pod dyrekcją Grzegorza Fitelberga.

W utworze dwadzieścia strof Stabat Mater zostało podzielone na sześć części:

Stała Matka bolejąca ... (Stabat mater dolorosa) na sopran, chór i orkiestrę (strofy 1-4)
I któż widząc tak cierpiącą... (Quis homo who is not fleret) na baryton, chór i orkiestrę (strofy 5-8)
O Matko źródło Wszechmiłości ... (O, Eia, Mater, fons amoris) na sopran, alt, chór i orkiestrę (strofy 9-12)
Spraw Niech płaczę z Tobą razem ... (Fac me tecum pie flere) na sopran, alt i chór a capella (strofy 13 i 14)
Panno słodka racz mozołem ... ( Virgo virginum praeclara) na baryton, chór i orkiestrę (strofy 15-18)
Chrystus niech mi będzie grodem ... ( Christe, cum sit hinc exire) na sopran, alt, baryton, chór i orkiestrę (strofy 19 i 20)

Chór i Orkiestra Teatru Wielkiego w Poznaniu pod dyrekcją Mieczysława Dondajewskiego

_

Stabat Mater dolorosa (po łacinie)

1. Stabat Mater dolorosa
Iuxta crucem lacrimosa
dum pendebat Filius.
 
2. Cuius animam gementem,
contristatam et dolentem,
pertransivit gladius.
 
3. O quam tristis et afflicta
fuit illa benedicta
Mater Unigeniti.
 
4. Quæ mœrebat et dolebat,
Pia Mater cum videbat
Nati pœnas incliti.
 
5. Quis est homo qui non fleret,
Matrem Christi si videret
in tanto supplicio?
 
6. Quis non posset contristari,
Christi Matrem contemplari
dolentem cum Filio?
 
7. Pro peccatis suæ gentis
vidit Iesum in tormentis
et flagellis subditum.
 
8. Vidit suum dulcem natum
moriendo desolatum,
dum emisit spiritum.
 
9. Eia Mater, fons amoris,
me sentire vim doloris
fac, ut tecum lugeam.
 
10. Fac ut ardeat cor meum
in amando Christum Deum,
ut sibi complaceam.
 
11. Sancta Mater, istud agas,
Crucifixi fige plagas
cordi meo valide.
 
12. Tui nati vulnerati,
tam dignati pro me pati,
pœnas mecum divide.
 
13. Fac me vere tecum flere,
Crucifixo condolere,
donec ego vixero.
 
14. Iuxta crucem tecum stare,
et me tibi sociare
in planctu desidero.
 
15. Virgo virginum præclara,
mihi iam non sis amara:
fac me tecum plangere.
 
16. Fac ut portem Christi mortem,
passionis fac consortem,
et plagas recolere.
 
17. Fac me plagis vulnerari,
fac me cruce inebriari,
et cruore Filii.
 
18. Flammis ne urar succensus
per te Virgo, sim defensus
in die judicii.
 
19. Christe, cum sit hinc exire,
da per Matrem me venire
ad palmam victoriae.
 
20. Quando corpus morietur,
fac ut animæ donetur
Paradisi gloria. Amen
________Stała Matka bolejąca (po polsku)

Stała Matka bolejąca,
Koło krzyża łzy lejąca,
Gdy na krzyżu wisiał Syn.

A jej duszę potyraną,
Rozpłakaną, poszarpaną
Miecz przeszywał ludzkich win.

O, jak smutna, jak podcięta
Była Matka Boża święta,
Cicha w załamaniu rąk.

O, jak drżała i truchlała
I bolała, gdy patrzała
Na synowskich tyle mąk.

I któż widząc tak cierpiącą
Łzą nie zaćmi się gorącą,
Nie drgnie, taki czując nóż?

I kto serca nie ubroczy,
Widząc, jak do krzyża oczy
Wzbiła z bólu drętwa już?

Ach, za ludzkie rodu winy
Jak katowań był jedyny,
Męki każdy niosła dział.

I widziała jak rodzony
Jej umierał opuszczony,
Zanim Bogu duszę dal.

O Matko, źródło wszech miłości,
Daj mi uczuć moc żałości,
Niechaj z Tobą dźwignę ból.

Chrystusowe ukochanie
Niech w mym sercu ogniem stanie,
Krzyża dzieje we mnie wtul.

Matko, Matko miłosiernie wejrzyj
Syna Twego ciernie w serce
Moje wraź jak w cel.

Rodzonego, męczonego,
Syna Twego ofiarnego
Kaźń owocną ze mną dziel.

Spraw, niech płaczę z Tobą razem,
Krzyża zamknę się obrazem
Aż po mój ostatni dech.

Niechaj pod nim razem stoję,
dzielę Twoje krwawe znoje.
Twą boleścią zmywam grzech.

Panno słodka racz mozołem
Niech me serce z Tobą społem
Na golgocki idzie skłon.

Niech śmierć przyjmę z katów ręki,
Uczestnikiem będę męki,
Razów krwawych zbiorę plon.

Niechaj broczy ciało moje,
Krzyżem niechaj się upoję
Niech z miłosnych żyję tchnień!

W morzu ognia zapalony,
Z Twojej ręki niech osłony
Puklerz wezmę w sądu dzień!

Chrystus niech mi będzie grodem,
Krzyż niech będzie mym przewodem,
Łaską pokrop, życie daj.

Kiedy ciało me się skruszy,
Oczyszczonej w ogniu duszy
Glorię zgotuj niebo, raj.

tłumaczenie: Czesław Jankowski
______
« Ostatnia zmiana: Styczeń 27, 2015, 13:24:34 wysłana przez admin »

Offline marylaossowska

  • Maryla
  • ******
  • Wiadomości: 2294
Odp: Karol Szymanowski - Stabat mater
« Odpowiedź #1 dnia: Kwiecień 10, 2014, 05:30:54 »
Karol Maciej Szymanowski h. Korwin/Ślepowron (ur. 3 października 1882 w Tymoszówce, zm. 29 marca 1937 w Lozannie) – polski kompozytor, pianista, pedagog i krytyk muzyczny. Wraz z Grzegorzem Fitelbergiem, Ludomirem Różyckim i Apolinarym Szeluto należał do grupy kompozytorów Młodej Polski. Obok Fryderyka Chopina jest uznawany za jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów. Szymanowski pochodził z polskiej rodziny zamieszkującej na Ukrainie naddnieprzańskiej od XVIII wieku. Wieś Tymoszówkę odziedziczył po swym dziadku Feliksie Szymanowskim. Rodzina matki, z domu Taube, pochodziła z Kurlandii. Rodzina miała szerokie zainteresowania muzyczne: ojciec grał na fortepianie i wiolonczeli, brat Feliks był pianistą, siostra Stanisława śpiewaczką. W wieku siedmiu lat Karol rozpoczął domową edukację, z akcentem położonym na naukę muzyki. Drobne kalectwo - niepełnosprawna noga, ograniczało jego aktywność fizyczną. Najpierw uczył się pod kierownictwem ojca, a potem, od 1892, Gustawa Neuhausa, lokalnego nauczyciela muzyki, który odkrył u młodego Szymanowskiego zdolności kompozytorskie. W szkole Neuhausa w Elizawetgradzie zapoznał się z dorobkiem artystycznym romantyzmu, w szczególności niemieckiego. Następnie studiował w Warszawie u prof. Zygmunta Noskowskiego. W latach 1903–1905 przebywał w Berlinie, gdzie poznał się z Ryszardem Straussem, który stał się jego mistrzem w nadchodzących latach. Zainspirowany jego muzyką skomponował swe pierwsze symfonie.

W 1914 Szymanowski udał się w podróż po Europie. Podczas pobytu we Francji zapoznał się z modnym wówczas impresjonizmem, a w szczególności muzyką Claude'a Debussyego, która była kolejną inspiracją twórczą wchodzącego w okres największej płodności twórczej kompozytora. Okres wojny spędził w rodzinnej Tymoszówce, intensywnie pracując. Skomponował wtedy między innymi III symfonię, I Koncert skrzypcowy i I Kwartet smyczkowy. W czasie rewolucji bolszewickiej rodzina Szymanowskich straciła swój majątek ziemski. W 1920 mąż siostry Karola Szymanowskiego – Stefan Bartoszewicz, urzędnik ministerstwa handlu w Warszawie, kupił opuszczoną przez Niemców - masowo emigrujących po decyzji traktatu wersalskiego o przyznaniu Polsce Pomorza i Wielkopolski, willę w Bydgoszczy dla rodziny Szymanowskich. W latach 1921–1924 w willi tej przy ul. Kozietulskiego 5 na bydgoskim osiedlu Bielawy mieszkał wraz z matką Anną Szymanowską, siostrą Stanisławą i bratem Feliksem. W tym czasie skomponował m.in. pieśni do cyklu wierszy Juliana Tuwima pod nazwą „Słopiewnie”, inicjujące nowy okres w jego twórczości oraz eseje o Igorze Strawińskim i Fryderyku Chopinie. W połowie lat 20. rodzina przeniosła się do Warszawy, gdzie Karol odniósł pierwsze wielkie sukcesy artystyczne i ostatecznie został pierwszym rektorem Warszawskiego Konserwatorium Muzycznego. Szymanowski był homoseksualistą. Jednym z jego dzieł, zawierającym motywy homoerotyczne, jest opera Król Roger (1918–1924). Tworzył również wiersze.

W latach 1917-1919 napisał powieść Efebos, poruszającą wprost tematykę homoseksualizmu. Dedykował ją swojemu przyjacielowi, 15-letniemu Borisowi Kochno. Boris był tancerzem, pochodzącym z szlacheckiej rosyjskiej rodziny, w późniejszych latach, po wyjeździe do Paryża, był również związany z Sergiuszem Diagilewem oraz Colem Porterem. Powieść spłonęła we wrześniu 1939 w mieszkaniu kuzyna kompozytora Jarosława Iwaszkiewicza, który sporządził obszerne streszczenie utworu. Jednak jeden z rozdziałów, podarowany właśnie Kochno, w przekładzie rosyjskim samego Szymanowskiego, ocalał. Fragment ten został wydany w Niemczech. Za twórczość literacką w latach 30. otrzymał Złoty Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury. W 1930 Szymanowski cierpiący na gruźlicę, na stałe zamieszkał w wynajmowanej Willi Atma w Zakopanem - obecnie Oddział Muzeum Narodowego w Krakowie, skąd kierował Akademią Muzyczną w Warszawie (1930–1932) oraz często wyjeżdżał na leczenie do szwajcarskich sanatoriów. Gruźlica zaatakowała gardło kompozytora, wskutek czego Szymanowski nie był w stanie niczego jeść. Zmarł w czasie snu, w klinice Du Signal w Lozannie. Za twórczość muzyczną o wiekopomnym znaczeniu dla kultury polskiej i ogólnoświatowej w dniu 2 kwietnia 1937 roku Prezydent Ignacy Mościcki nadał pośmiertnie Karolowi Szymanowskiemu Wielką Wstęgę Orderu Odrodzenia Polski.

Szymanowski został pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce w Krakowie. Jego serce spłonęło 6 sierpnia 1944 roku w czasie Powstania Warszawskiego razem z kaplicą Sióstr Sercanek w Kościele św. Krzyża. Z okazji 125. rocznicy urodzin oraz 70. rocznicy śmierci kompozytora, 16 listopada 2006 sejm RP ogłosił rok 2007 rokiem Karola Szymanowskiego. Ostatnie lata przyniosły renesans twórczości kompozytora. Siłą sprawczą owego ożywienia jest Sir Simon Rattle, który ze swoją City of Birmingham Orchestra nagrał dla koncernu EMI 4 albumy monograficzne (w tym jeden podwójny) zawierające: 3 Symfonię, Stabat Mater, Litanię do Maryi Panny oraz oba koncerty skrzypcowe. Nagrania te otrzymały dwie prestiżowe Grammophon Awards. W dyskografii dyrygenta znajdują się również Harnasie, Król Roger, Pieśni miłosne Hafiza (z Magdaleną Kozeną), a także 4. Symfonia koncertująca.
« Ostatnia zmiana: Kwiecień 10, 2014, 05:38:47 wysłana przez marylaossowska »

Offline marylaossowska

  • Maryla
  • ******
  • Wiadomości: 2294
Odp: Karol Szymanowski - Stabat mater
« Odpowiedź #2 dnia: Kwiecień 11, 2014, 07:42:46 »
Wspaniałe wykonanie Stabat Mater Karola Szymanowskiego. 
Sopran - Marta Matheu
Mezzosopran - Pilar Vazquez
Baryton - Toni Marsol
Niestety nie mam pojęcia, z jaką orkiestrą i chórem zostało nagrane.

« Ostatnia zmiana: Kwiecień 12, 2014, 02:52:00 wysłana przez marylaossowska »

 


Prezentowane na stronie zewnętrzne materiały multimedialne nie są częścią naszego serwisu. Oprogramowanie Aeva oraz inne skrypty przetwarzają metodą framingu odnośniki internetowe do kanałów lub stron, na których są prezentowane te materiały. Nośniki i strumienie znajdują się na serwerach należących do właściwego nadawcy prezentującego publicznie treści multimedialne (np: YouTube). Wszelką odpowiedzialność za udostępnione treści ponoszą właściciele kont (kanałów), którzy je publicznie udostępniają ("wyświetlają"). Nasz serwis nie ma w tym żadnego udziału ani wpływu.